شهید حسین مولایی

 


زندگینامه


به نگاه کرانه افق، انگاه که شهادت اوج می‌گیرد و ارواح پرخروش بیدارگر پرستوهای دورپرواز که با بالهای خون چکانشان به سوی قله‌های سر به فلک کشیده اوج می‌گیرند، با یادشان که بی نام و گمنام به سوی کربلاهای غرب و جنوب شتافتند و کالجبال راسخ ایستادند،‌ رزمیدن و جنگیدن و حتی زخم زبانها و خیانت های دوست نماها هم باعث نشد که از ادامه راه سرخ خونبار حسینی دست بردارند. زخم خصم زبون را تحمل می‌کردند و از گرگهای در لباس میش در دلشان عقده‌ها داشتند، قلب پردردی داشتند اما چون عشق حسین در سر داشتند و پیرو روح‌الله بودند و تابع ولایت فقیه راضی نبودند قلب امام را لحظه‌ای نگران ببینند و جبهه خانه او بود محل عبادت، تزکیه نفس او بود و آخر هم در همانجا بر میثاق خود با معبودش وفای به عهد کرد و با خون خود وضوی عشق گرفت.
شهید حسین مولائی به سال ۱۳۴۳ در خانواده‌ای مذهبی متدین در شهر زنجان به دنیا امد هنوز ۴ بهار زا عمر گرانبهایش نگذشته بود که به علت گرفتاری خانوادگی به همراه خانواده‌اش به شهرستان کرج نقل مکان کردند. از آنجا که فضای معنوی خانه‌شان مملو از عشق به حسین (ع) و اتکا به خداوند سبحان بود او در ۴ سالگی نماز را آموخته بود ودر ۷ سالگی روزه می‌گرفت او در همین سالها بود که پا به مدرسه گذاشت و شروع به تحصیل نمود. از همان کودکی علاقه شدیدی به مسجد و روحانیت داشت. در اوایل سال ۵۶ بود و او در کلاس دوم راهنمائی درس می‌خواند فضای شهر قم حال و هوای دیگری داشت. قلم به دستان مزدور در یکی از روزنامه‌های پرتیتراژ به ساحت مقدس رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی (ره) که در بغداد در تبعید به سر می‌بردند اهانت کردند و شهادت مرموزانه و مظلومانه حاج آقا مصطفی خمینی که فرزند برومند امام (ره) و …
لحظه‌های انفجار اقیانوس حزب الله فرا رسید و بعد از قم شهر‌های بزرگ و روستا‌ها به حمایت از امام و با ندای الله اکبر و بر قرار باد جمهوری اسلامی پایه‌های جبارانه خاندان پهلوی را به لرزه درآوردند. شهید حسین با توجه به کوچکی جثه‌اش اما با روح بزرگ پرخروش و بیدارگرش در صحنه‌های سرنوشت ساز انقلاب حضور فعال داشت. او پس از پیروزی تاریخ ساز انقلاب اسلامی برای مبارزه با مزدورانی که در کردستان غائله بپا کرده بودند و مسلحانه به جنگ حکومت نوپای مردمی برخاسته بودند عازم کردستان شد و در همین زمان بود که جنگ تحمیلی از سوی استکبار جهانی پس از نافرجامی‌های بسیار از طرف صدام ؟؟ در سرتاسر مرزهای جنوب و غرب آغاز شد و آنان مغول وار تجاوز کردند، تاختند و غارت کردند و کشتار بی رحمانه از غیر نظامیان و …
شهید حسین مولائی پس از یک دوره آموزش رزمی به نبرد با مزدوران بعثی پرداخت و براستی زبان و قلم از بیان وصف حماسه و ایثار و مقاومت این سرباز به حق و پیرو واقعی روح الله عاجز و قاصر است. صحنه‌های نبرد و عملیات‌های غرورآفرین گیلان‌غرب، سرپل ذهاب، بازی دراز، کوره موش والفجرها و عملیات خیبر و بدر خاطره‌ها در قلب خود دارد، و او در این میان بهترین دوستان هم‌رزمانش را از دست داد. سرداران رشیدی چون مهدی شرع پسند که به حق چمران قهرمان بود و شهید حمید مدنی، ابوطالب سنقی، علی میرزائی و امینی و … او در سال ۶۳ با یک دختر مذهبی و متدین ازدواج نمود که حاصل این زندگی کوتاه و شیرین دختری است به نام زینب که انشاء الله پیام رسان خون شهداء باشد. مهری و عشقی جز عشق حسین (ع) نمی‌توانست بر قلب سوزان پردردش تسکین بخشد.
عملیات والفجر ۸ فرا رسید و این خستگی ناپذیر مقاوم نستوه حماسه‌ها آفرید و چندین شبانه‌روز بی امان بر پیکر خصم زبون می‌تاخت و بالاخره عملیات کربلای یک برای آزادسازی کربلای مهران و در این روزهای او در سر شور دیگر داشت و گویا زمان پرواز و عروج و وصال به معبور فرا رسیده بود. در چشمان مواجش و سیمای نورانیش و فریاد ملکوتیش و صحنه‌ها و گریه‌ها و سوز دلش سخن از هجرت و آیه «یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی وادخلی جنتی» او در سحرگاه ۲۵ تیرماه ۶۵ به معبودش پیوست.
به امید آنکه احساس مسئولیت را همه مسئولین حس نمایند تا مبادا مورد عقوبت الهی قرار گیریم و شرمنده شهداء باشیم.
ان شا‌ء الله

 


وصیتنامه


بسم رب الشهداء و الصدیقین
قل ان صلاتی و نسکی و محیای و مماتی لله رب العالمین
بگو (ای‌ پیغمبر) همانا نماز و طاعات و کلیه اعمال من و حیات (زندگی) و ممات (مرگ) من همه برای خداست که پروردگار جهانیان است.
وصیت نامه این جانب حسین مولائی،
بار خدایا، پروردگارا، این بنده گنه‌کار تو، این حقیر درمانده و این مخلوق مسکین با کوله‌باریا ز گناه، با دلی پر از امید به در خانه تو رو آورده‌ام و از تو طلب آمرزش می کنم. خدایاً ترا به پیکر پاک و قطعه‌قطعه شده این شهیدان گلگون کفن از صدر اسلام تا بحال سوگندت می دهم ناامید و دل شکسته از در خانه برم نگردان بارپروردگارا می دانم گنه‌کارم، می‌دانم معصیت کردم خدایا ندانستم، خودت گفتی که (بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را) پروردگارا این مخلوق ضعیف و ذلیل و درمانده تو حال که با دلی پر از امید به سوی تو آمده تا طلب عفو کند، آمده بگوید عذر مرا بپذیر، خدایا تا بحال این بنده گنه‌کارت را ناامید نکرده‌ای حالا که آمده‌ام در خانه‌ات ناامید و روسیاه برم نگردان، پروردگارا، معشوقا، ‌من می دانم با این همه گناه و نافرمانی تو سزاوار بخشش نیستم ولی ناامید هم نیستم بسوی تو می‌آیم تا رحم کنی و این بنده خودت را ببخشی و در آن دیار روسیاهم نگردانی – با الهام از این حدیث که حضرت علی (ع) می فرمایند زندگی نه آنچنان شیرین و مرگ نه آنچنان تلخ است که انسان شرافت خود را برای یک لحظه ماندن بفروشد. اینک برای رضای خدا و برای تداوم خط سرخ سرور شهیدان حسین بن علی (ع) به جبهه می روم تا شاید بتوانم با ریختن این خون ناچیزم و با اهداء این جان ناقابلم در راه خدا بتوانم این نهال انقلاب اسلامی را که به رهبری امام امت این ابراهیم زمان پیر جماران خمینی بت شکن که فریاد هل من ناصر ینصرنی را می زند بتوانم لبیکی گفته باشم و این امام و نائب برحق امام زمان (عج) را یاری کنم حال که این امید امت و امام حضرت آیت ا… منتظری می فرماید بیائید فرمانبر او که فرمانبر خداست باشیم و این امام بر حق را یاری رسانیم بشما امت شهیدپرور و خانواده عزیزم وصیت می کنم که از این امام بر حق امام خمینی و روحانیت مبارز پیرو ولایت فقیه و خانواده شهداء که امام امت می فرماید (شما خانواده شهدا چشم و چراغ این ملتید) دست برندارید و همیشه گوش بفرمان باشید و سخنی چند با خانواده ام. پدر و مادر عزیزم امیدوارم که در این مدت چندین سالی که مرا بزرگ کرده‌اید فرزند خوبی برایتان بوده باشم و از اینکه ثمره عمرتان و جگرگوشه‌ خود را تربیتی اسلامی کردید که پیرو سرور شهیدان امام حسین (ع) باشد از شما خیلی تشکر می کنم و امیدوارم که اگر هر رنجی ازا ین بنده حقیر دیدید مرا بخشید و از خداوند متعال برایم طلب آمرزش کنید.
و اما تو همسر گرامی من چه گویم که امامم می‌فرماید رزمندگانی که در جبهه می جنگند همسر آنها در جهادشان شریکند از شما همسر ایثارگرم بسیار رضایتمندم که خوشبختی خود را فدای اسلام و مسلمین کرده و از اینکه با رفتن من به جبهه مخالفت نکردی انشا‌ءالله در پیشگاه خدا و ائمه معصومین سربلند و روسفید باشی صبور باش و فقط برای رضای خدا صبر کن امیدوارم در طی این چند مدت زندگی که با هم داشتیم اگر از من بدی دیدی مرا حلال کنی.
پدر عزیزم امیدوارم بعد از شعادت من گریه نکنی و اگر هم گریه کردی فقط برای رضای خدا و مظلومیت شهید مظلوم و شهیدانی اشک بریزید که پدر و یا مادر ندارند من بشما توصیه می کنم که این بسیج مستضعفین را که بقول برادر موسوی نخست وزیر بسیج مدرسه عشق است را رها نکنید و برای یک شب نگهبانی هم که شده به بسیج بروید و تو ای مادر مهربانم ای کسیکه مرا بسختی و با رنج و زحمت فراوان روز و شب را بیدار ماندی و بزرگم کردی امیدوارم بعد از شهادت من همچون زینب مقاومت کرده و گریه نکنی و اگر هم خواستی گریه کنی در خفا گریه کن تا دشمن نبیند و شاد نشود.
مادر عزیزم و همسر گرامی امیدوارم که اگر خبر شهادت مرا به شما دادند ناراحت نشوید و چون مادران و همسران دیگر شهیدان و ما در شهید قرهباغی خدا را شکر کنید و برایم عزاداری نکنید و سیاه نپوشید و برادرانم را هم سیاه نپوشانید که این است وصیت من به شما، و شما برادران عزیزم، امیدوارمک ه طی این مدت چند سال برادر خوبی برایتان بوده باشم برادران عزیز من، بشما وصیت می کنم که نماز جمعه و جماعت را ترک کنید که رهبر عزیزمان می فرماید نماز کارخانه انسان‌سازی است برادرانم، امیر، حسن، ‌جعفر، ‌مهدی امیدوارم بعد از شهادت من نگذارید اسلحه من به زمین بیفتد و زنگ بزند و نگذارید سنگرم خالی بماند. خانواده عزیزم امیدوارم شهادت من شما را ناراحت نکند و همچون خانواده دیگر شهداء صبور و بردبار باشید و افتخار کنید که چنین فرزندی را بزرگ کرده و به میدان نبرد حق علیه باطل فرستادید، اگر جنازه من بدستتان رسید مرا در امامزاده محمد در کنار دیگر دوستان دفن کنید و اگر جنازه‌آم بدستتان نرسید ناراحت نباشید و هر موقع خواستید بیاد من بیفتید به امامزاده محمد و گلزار شهداء بروید چون آنها که رفتند همه برادران من بودند و در آخر وصیت می کنم که مراسم مرا زیاد پرشکوه نکنید و آن خرجی را که در مراسم من می خواهید بکنید به حساب ۱۰۰ امام و یا جنگزدگان بریزید و پدر عزیز مقداری پول در بانک دارم آن را هم خودت صاحب اختیار می باشی امیدوارم که آن پول را هم در راه خدا و برای جنگ خرج کنید پدر عزیزم درآخر از کلیه دوستان و آشنایان (حاج آقا ملک زاده، آقای ادریسی) و دوستان برایم حلالیت کنید.
بارالها، معبودا، امیدوارم بگذاری تا آخرین قطره خونم بسوزم و راه را برای دیگران روشن کنم تا ادامه دهنده راه شهداء باشم.
والسلام

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.