عملیات بیت المقدس ۲


نیروهای گردان اوایل آذر ۶۶ اردوگاه امام علی سنندج را به مقصد اردوگاه قائم واقع در کیلومتر ۲۰ جاده میاندوآب – مهاباد ترک کردند. بعدازظهر نیروها به محل اردوگاه رسیدند. در همان روز محل استقرار گردان در یک سوله مشخص شد. البته یکی دو روز اول به تمیز کردن سوله و سیمان کردن کف گذشت. طی این مدت نیروها بصورت پراکنده در چادر زندگی می کردند. پس از آماده شدن سوله نیروهای گروهان نصر، مخابرات وبقیه به داخل سوله منتقل شدند.

تنها دسته گروهان فتح به گروهان نصر مأمور شد و از گروهان فتح تنها کادر آن باقی ماند که در چادری مستقر در روزهای بعد، اعزام دوم سپاه محمد رسول الله (ص) انجام و تعدادی نیرو به گردان اعزام شده  سازماندهی گردان شامل گروهان نصر، گروهان فجر و دسته ویژه شکل گرفت.

این دوره که از اواسط آذرماه ۶۶ آغاز شد گردان تحت امر تیپ ۲ عاشورا به فرماندهی برادر تقی‌زاده قرار داشت. در این دوره در تیپ ۲ علاوه بر گردان حضرت علی اکبر (ع)، گردان علی اصغر (ع)، گردان امام سجاد (ع)، شامل گردان امام علی (ع) و گردان المهدی (عج) نیز می شد.

نیروهای گردان پس از سازماندهی مجدد به انجام آموزش پرداختند. این آموزش بیشتر در قالب ستون کشی و راهپیمایی انجام می شد. با سرد شدن هوا و بارش برف وضعیت اردوگاه تا حدی متفاوت شد. علاوه بر آموزش نیروها، آموزش نقشه‌خوانی، جهت یابی، قرائت و تفسیر عکسهای هوایی، فن کالک و رسم کالک برای کادر گروهانها و دسته‌ها انجام می شد.

در همین ایام نخستین مانور تیپ ۲ عاشورا در ارتفاعاتی واقع در جنوب جاده میاندوآب حدود ۷ کیلومتری جنوب شرق اردوگاه قائم انجام شد. همزمان منطقه عملیات در ماووت مشخص شد و هدف تصرف ارتفاعات قمیش عراق بود. در ۶۶/۱۰/۱۷ نیروها برای رفتن به عملیات آماده شده بودند. قرار بود نیروهای گردان در منطقه غرب شهر ماووت عملیات کرده و پس از عبور از رودخانه قلعه چولان، ارتفاعات قمیش را به تصرف در آوردند. حتی اقدامات مربوط به شناسائی منطقه، توجیه فرماندهان، اعزام نیروهای تخریب و امداد نیز انجام شد. اما بروز مشکلاتی نظیر طغیان رودخانه قلعه چولان ، نامناسب بودن پل ساخته شده و غیره موجب گردید تا عملیات به تاخیر بیفتد. پس از چند روز آماده باش، گردان از حالت آماده باش خارج شد و تعدادی از کادر گردان نظیربرادر رضاقلی، ‌دهقان، ‌سیدحیدر موسوی تسویه حساب و برخی نیز به مرخصی رفتند (تقریباً ۱۷ یا ۱۸ دی ۶۶).

۲۲ دی ماه پس از انجام تغییراتی در منطقه عملیات، نیروهای گردان جهت انجام عملیات آماده شده از اردوگاه میاندوآب به پادگانی در شهر سقز (روبروی پادگان تیپ ۲ زرهی) منتقل شده و سپس به سوی منطقه عمومی ماووت رفته محل استقرار گردان ابتدا در موقعیت صف واقع در شمال شرقی ماووت و در دامنه کوه گلان  و سپس در موقعیت حضرت علی اکبر(ع) بود. نیروهای گردان دو روز در همین محل و در چادرهایی که در کنار یک قبرستان قدیمی برپا شده بود مستقر شدند. هوا سرد و باران و برف گاه به گاه می بارید.

بعدازظهر روز ۲۴ دی ماه جهت انجام عملیات گردان به صورت ستون پیاده به سوی خط عملیات رهسپار شدند. قبل از اعزام به موقعیت صف تعدادی از نیروهای تدارکات به صورت یک دسته پشتیبانی سازمان یافتند که کار انتقال تدارکات از پائین ارتفاع قمیش به خط مقدم در بالای ارتفاع را بر عهده گرفتند، مسیر حرکت همان جاده‌ای بود که از کنار شهر ماووت می گذشت سپس نیروها از جاده به سمت غرب منحرف و در کنار خاکریزی به سوی رودخانه قلعه چولان حرکت کردند. در این محل پلی دست ساز با سیم بکسل، طناب و قطعات چوب ساخته شده بود که دو طرف رودخانه را به هم متصل می کرد اما این پل فقط گنجایش عبور یک نفر را داشت و نیروها می بایست به تدریج و با احتیاط از روی این پل عبور کنند که بدلیل عبور نیروهای لشکر عاشورا از روی پل تاخیر در کار انتقال گردان به آن سوی رودخانه ایجاد شد .کار عبور نیروها تا فردای آن روز به طول انجامید تا اینکه گردانها از آن عبور کرده در آن سوی پل غار نسبتاً بزرگی قرار داشت که محل استقرار نیروهای تدارکات و عقبه گردان و تیپ بود. نیروهای گردانها نیز در شیاری که کنار یکی از یالهای قمیش قرار داشت مخفی شده و استراحت کردند و تا عصر روز ۲۵/۱۰/۶۶ در همان جا مستقر با تاریک شدن هوا عملیات آغاز گردید و نیروهای گردان نیز هماهنگ با سایر گردانها حرکت و کار خود را بر روی ارتفاعات قمیش آغاز کردند. مسئول دسته ویژه قبل از شروع عملیات از ناحیه پا دچار آسیب شد و جانشین وی سرپرستی را به عهده گرفت. پشتیبانی در غاری در نقطه رهایی بعد از پل مستقر و فرمانده تیپ در غار دیگری جلوتر که در آن سوی یال محل جدا شدن گردانهای تیپ مستقر شده بود. عملیات ساعت ۱ بامداد آغاز شده بود و نیروهای گردان پس از ساعاتی درگیری موفق به تصرف کلیه مواضع شدند و تا ۶ صبح ۶۶/۱۱/۲۶ کلیه مواضع موجود بر روی ارتفاع قمیش به تصرف درآمد.

در دومین روز عملیات کار انتقال تدارکات به وسیله گروه پشتیبانی آغاز گردید. فاصله طولانی شیبها و دره های خطرناک و زمین لغزنده، هوای سرد کار پشتیبانی را سخت و تخلیه مجروحان کند انجام می شد و اصابت چند گلوله خمپاره موجب گردید تا عده ای از افراد گروه پشتیبانی مجروح و عده ای نیز به شهادت برسند.

در ادامه عملیات گردانهای عمل کننده برای پاکسازی غرب ارتفاع و نیز ارتفاعات دولبشک توفیق چندانی نیافتند و سرانجام پس از دفع چند پاتک تصرف مابقی مناطق منتفی شد

از ۱۰ صبح عراق پاتک ها و آتشباری شدیدی را شروع کرد. گردانهای احتیاط لشگر نیز به خط گردان حضرت علی اکبر آمده و پاتک ها را پاسخ می دهند.

در این عملیات کل ارتفاع تصرف و نیز مأموریت با موفقیت انجام شد. حدود ۱۳ نفر از نیروهای گردان به شهادت رسیده و حدود ۳۵ مجروح و جانباز شدند.

نیروهای گردان پس از ۳ روز درگیری و دفع پاتک و تثبیت مواضع خود تعویض و به موقعیت صف بازگشته و پس از ۳ روز اقامت در آنجا به اردوگاه قائم واقع در میاندوآب بازگشتند.

از جمله نکات مهم بمباران منطقه در حین انتقال افراد گردان به اتوبوسها جهت بازگشت به میاندوآب بود که خوشبختانه خساراتی را در پی نداشت.

نیروها پس از بازگشت به میاندوآب چند روزی به استراحت پرداختند تا آنکه سرانجام در اوایل بهمن ۶۶ پس از آنکه کلیه گردانها به میاندوآب بازگشتند، نیروها به صورت دسته جمعی به سوی کرج اعزام و تعداد زیادی اتوبوس فراهم گردیده و کاروانی از اتوبوسها از اردوگاه قائم به سوی کرج حرکت کردند. در اوایل شهر صدای رگبار تیربار دوشکا که بر روی وانت تویوتا مستقر بود خبر ورود کاروان لشکر ۱۰ را به اهالی کرج داد. در حوالی ساعت ۹ صبح آن روز مراسم استقبال مردم کرج از نیروها انجام شد و سپس نیروهای گردان به مقصد منازل خود پراکنده شدند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.