عملیات غدیر – محور جاده اهواز خرمشهر


در روزهای ۲ یا ۳ خرداد نیروهای گردان به تهران رسیدند و مرخصی ایشان آغاز شد. ۶ خرداد به صورت پراکنده تعدادی از رزمندگان لشکر ۱۰ موفق به دیدار با امام شدند که تعداد کمی از ایشان را نیروهای گردان علی اکبر (ع) تشکیل می دادند پس از آن بازدید از خانواده شهدای گردان انجام شد و طی دو تا سه روز به کلیه شهدای عملیات بیت المقدس ۶ که آدرس خانواده‌هایشان تهیه شده بود و هدایایی نیز به آنان اهداء گردید.

در آخرین روزهای مرخصی گردان که نزدیک به ۶۷/۳/۱۲ بود از سوی لشکر به فرمانده گردان اعلام شد گردان را به اردوی مشهد می برند. در روز پایان مرخصی،‌ با سه دستگاه اتوبوس به مشهد عازم شدند. در محل حسینیه‌ای که مقداری دورتر از انتهای بازار رضا قرار داشت. مقدمات تهیه غذا و سایر لوازم در آن حسینیه تهیه شد بیشتر وقت نیروهای گردان در طی دوره اقامت ۴ یا ۵ روزه در مشهد به زیارت و نیز بازدید از برخی مناطق مانند خواجه مراد و خواجه ربیع و … گذشت. پس از بازگشت نیروها از مشهد در ۱۹ خرداد به تهران سپس در ۲۱ خرداد بسوی اردوگاه قائم واقع در میاندوآب رهسپار شدند.

در طی این مقطع یک دو روزه، خبر تصرف شلمچه از سوی نیروهای عراقی که بار دیگر پس از قضیه فاو موجب ناراحتی افراد شد. نیروها پس از استقرار در اردوگاه سازماندهی شدند.

پس از چند روز خبر عقب نشینی از ارتفاعات شیخ محمد، گوجار و … موجب نگرانی بیش از پیش افراد را فراهم کرد. فرمانده گردان که خود به منطقه ماووت رفته بود خبر از حمله گسترده‌ نیروهای دشمن آورد.

در روزهای بعد خبر سقوط ارتفاعات دیگر مانند قمیش و سرانجام عقب‌نشینی از کل منطقه ماووت تاثیر زیادی در روحیه افراد گذاشت.

در اوایل تیرماه ۶۷ خبر ساقط شدن هواپیمای ایرانی در خلیج فارس موید ایجاد وضعیت دیگر در جنگ شد. در روز جمعه ۱۹ تیرماه از سوی ستاد لشکر دستور انتقال سریع افراد به منطقه جنوب صادر گردید. ساعت ۴ بعدازظهر، اتوبوسهای حامل گردان از اردوگاه میاندوآب به مقصد اندیشمک وارد شدند که این خود حاکی از واکنش سریع گردان و آمادگی آن بود و در اردوگاه گردان روبروی دو کوهه مستقر شدند و به فعالیت‌های آموزشی نظیر میدان تیر و غیره پرداختند. در طی این مدت نیز اخبار عقب نشینی از برخی مناطق دیگر و همچنین فرار دسته جمعی برخی از نیروهای ارتشی که تعداد آن بالغ بر چند هزار نفر بود موجب نگرانی نیروها را فراهم می کرد به نحوی که سرانجام در اواخر این دوره یک روز نیروهای گردان در صبحگاه گرد هم آمده و معاون گردان به تشریح جنگ پرداخت و ضمن تائید شایعاتی که حاکی از حمله گسترده عراق به حاجی عمران، جزیره مجنون مهران و … عقب نشینی نیروهای ایران بود به ترسیم وضعیت اینده پرداخته و خواستار شد که افراد به تکلیف خود توجه کنند.

۲۷ تیر نیروهای گردان به اردوگاه فرات واقع در کنار دریاچه سد تنظیمی دز رفته تا ضمن آمادگی برای انجام مأموریت احتمالی، از وجود آب برای مقابله با گرمای شدید هوا نیز بهره‌مند شوند و قرار شد بخشی از نیروهای گردان برای انجام یک عملیات شناسائی همراه با رزم در منطقه آبدان و اروندرود به آموزش غواصی بپردازند و عده‌ای دیگر حدود یک سوم گردان نیز آموزش دیده برای مقابله احتمالی با دشمن در مناطقی مانند دهلران و امثال آن آماده شوند.

در ساعت ۱۴ اخبار خبر پذیرش قطعنامه از سوی ایران را پخش و ساعت ۲۰ پیام جانشین فرمانده کل قوا مبنی بر پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از بلندگو پخش می شود با پخش این خبر حالت بسیار عصبی که ناراحتی توأم با سردرگمی بود بر افراد مستولی شد پس از آن سیل پرسشها به سوی مسئولین گردان سرازیر شد. فردای آن روز فرمانده گردان افراد را در محل صبحگاه گرد هم آورد و با ارائه سخنانی سعی در فرونشاندن ناراحتی افراد کرد. در طی یکی دو روز بعد از آن همین وضعیت حاکم بود تا آنکه پیام امام در این خصوص منتشر شد که هر چند تکلیف کار را تا حدی معین می کرد اما عبارت نوشین جام زهر داغ دیگری را بر دل رزمندگان وارد می کرد. در روز ۳۱ تیر ۶۷ عصر فرمانده گردان که به اهواز رفته بود با بی سیم دستور داد نیروها را سازماندهی کرده و با تأکید بر سلاح آرپی‌چی آنها را مسلح نموده و به اردوگاه کوثر واقع در اهواز اعزام کنند پس از آن نیروها بلافاصله به صورت ۳ گروهان نصر، فتح، فجر سازماندهی شدند. کار تهیه کامیون نیز انجام شد و گروهان فجر زودتر از دو گروهان دیگر به منطقه اعزام گردیدند.

این گروهان در اول مرداد ماه ساعت سه بامداد به منطقه وارد شدند و با هدایت برادر تقی‌زاده به جاده اهواز – خرمشهر اعزام شدند و اول صبح در ۴۵ کیلومتری اهواز و سه راه حمید درگیری نسبتاً سختی بین نیروهای گروهان فجر با تانکهای عراقی درگرفت.

مشکل مهم در این درگیری کمبود مهمات بویژه آرپی‌چی بود علاوه بر آن به سبب عقب نشینی کلیه نیروها از خطوط پدافندی در روزهای قبل منطقه خالی از نیرو بود و امکان پشتیبانی از نیروهای گروهان فجر وجود نداشت اما به ترتیب در جریان این همزمان با نیروهای گروهان فجر نیروهای تیپ الزهرا و یگانهای دیگر وارد منطقه می شوند.

در سه راه حمید دو دستگاه تانک تیپ ۲۰ رمضان و تعدادی از بسیجیان اهواز به کمک آمده با نیروهای عراقی که بسیار متحرک عمل می کنند درگیر شده عراق مجبور به عقب نشینی از سه راه حمید می شود و گروهان فجر تا غروب به کوثر بر می گردد در کوثر به علت حرکت تعجیلی گردان وسایل و چادر برای استراحت نیست و نیروها در کنار درختان استراحت می کنند.

ساعت ۲۱ اول مرداد ماه گردان با گروهانهای نصر و فتح به سمت جاده اهواز خرمشهر حرکت و در سوله های ستاد معراج شهدا کنار قرارگاه جنگال که قرارگاه تاکتیکی لشکر شده مستقر می شود.

روز بعد ساعت ۱۵ مسئولان دو گروهان و گردان با چند ماشین به شناسایی منطقه رفته و در منطقه زید روی جاده ده به سمت مرز حرکت که همزمان با تک زرهی عراقی ها بوده و در بازگشت یک تویوتای آنها را زده ولی کسی آسیب نمی بیند مجدد در جاده شهید شفیع زاده به سمت مرز حرکت که نیروهای پیاده عراق در حال پیش روی و ادوات ارتش که پراکنده مورد اصابت قرار گرفته دیده می شود. عراق که متحرک عمل کرده ولی مستقر نمی شود کار را سخت کرده سپاه تصمیم می گیرد از تمام جاده اهواز به سمت مرز عملیات کرده و عراق را عقب بزند. در طرح عملیات قرار شد گردان از روی جاده ۱۰ عملیات کرده تا مرز و جاده مرزی شهید رضوی و گردان حضرت زینب از جاده ۱۴ و سپس در جاده مرزی با هم الحاق کنند. ساعت ۱۲ شب گردان با دو گروهان نصر و فتح روی جاده ۱۰ عملیات را آغاز و با درگیری شدید تا ۳ صبح به جاده شهید رضوی رسیده و به سمت راست حرکت و تا سه راه جاده ۱۴ حرکت به علت مقاومت عراق در سه راه جاده ۱۴ – شهید رضوی و نیامدن گردان حضرت زینب الحاق کامل نشده تا صبح درگیری ادامه می یابد.

گروهان فجر که شب قبل به ستاد معراج آمده اول صبح آماده حرکت برای کمک می شود که عراق شیمیایی شدیدی می زند گروهان به محل درگیری منتقل تا ۱۰ صبح زیر آتش شدید چندین پاتک را جواب می دهد ولی عراق کاری از پیش نمی برد گروهان فجر آماده می شود امشب در سه راه ۱۴ – شهید رضوی عملیات کرده الحاق را برقرار کند ولی طرح عوض شده و لشکر حضرت رسول با دو گردان عملیات و الحاق انجام و عراق عقب زده می شود. صبح پنجم مرداد عراق آرایش گرفته و قصد پاتک دارد. ادوات گردان و گروهانها به شدت آتش روی آنها ریخته و آرایش تانکها را به هم می زنند. بعدازظهر گردان از خط تعویض شده و نیروها به کوثر بر می گردند. آخرین عملیات دفاع و حمله گردان کاملاً موفقیت آمیز و تعدادی شهید و مجروح شدند. نیروها از کوثر به اردوگاه دز بر می گردند که چادرها مملو از نیروهای اعزام آخر است. شاید بزرگترین اعزام جنگ که پایان یافته گردان مدتها در آماده باش به سر می برد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *