عملیات نصر ۴ – تکمیلی


پس از بازگشت نیروها از پدافندی شلمچه اوایل اردیبهشت ۶۶ نیروها به اردوگاه کوثر بازگشتندو قرار شد که نیروهای گردان به اردوگاه قلاجه عزیمت و پس از مدتی محل استقرار گردان تغییر یافته و نیروها در اواخر اردیبهشت به اردوگاه امام علی (ع) واقع در سنندج منتقل می شوند.

در این زمان سازماندهی جدید در لشکر تحت عنوان محور (یا تیپ) که هر محور از چند گردان بود،‌ تشکیل شد.

گردان علی اکبر (ع) به همراه گردان علی اصغر (ع) و امام سجاد (ع) تحت امر محور عاشورا به فرماندهی برادر تقی‌زاده قرار گرفتند. البته از این پس سرپرستی گردان با برادر مرتضی رضاقلی بود و گردان از دو گروهان نصر و فتح تشکیل گروهان ادوات نیز تحت عنوان ادوات محور به کار گرفته شده بود.

در اواخر خرداد ۶۶ نیروهای گردان جهت انجام عملیات آماده شده و به وسیله اتوبوس از سنندج عازم اردوگاه ساجدین واقع در ۲۵ کیلومتری شهر سردشت (در جاده بانه – سردشت) شدند.

نیروها، تدارکات کمتری را با خود حمل می کردند که استقرار طولانی در این اردوگاه مشکلات عدیده‌ای را از این بابت فراهم کرد. پس از استقرار گردان در اردوگاه و نصب چادرها، انجام اقدامات آموزشی نیروها هم زمان با کار شناسایی و توجیه فرماندهان آغاز شد منطقه مأموریت ارتفاعات کانی گودار واقع در غرب سردشت بود.

در روزهای بعد به تدریج کادر گردان و سپس گروهانها برای شناسایی به منطقه عازم شدند ظاهراً محل مأموریت نیز تغییراتی یافته بود. قسمتی از گروهان ادوات وارد منطقه شده و خط پدافندی را تحویل می‌گیرد.

۶۶/۴/۱۰ فرماندهان محور و گردان و گروهانها برای شناسایی به منطقه رفته و در سنگری مستقر شدند تا به توجیه و آشنایی در منطقه بپردازند.

ناگهان گلوله توپ مستقیم تانک به سنگر اصابت کرد و موجب شهادت برادر باقر آقایی و برادر محسن ایوبی در کنار هم شد در این حادثه فرمانده محور و فرمانده گردان نیز جراحت سطحی برداشتند.

بعدازظهر همان روز موضوع در جلسه‌ای با حضور فرماندهان دسته‌ها و سایر کادر ستادی گردان در چادر فرماندهی گردان مطرح شد. برادر تقی‌زاده که دستش مجروح شده بود خبر شهادت دو نفر را اطلاع دادند که موجب تأثر دیگران شد و برادر رضاقلی فرمانده گردان، ‌برادران رضا خانی و سید حیدر موسوی را به عنوان جایگزین فرماندهان شهید معرفی نمودند.

همان ایام دشمن در منطقه عملیاتی نصر ۴ (منطقه ماووت) اقدام به پاتک کرد که در نتیجه توانست تپه‌های دوقلو و یال قشن را به تصرف درآورد. لذا مأموریت گردان تغییر یافته قرار شد تا لشکر سیدالشهداء در انجام یک مرحله تکمیلی به بازپس گیری مناطق یاد شده در ماووت بپردازد.

لذا خط پدافندی در سردشت تحویل داده شده و گروهان ادوات به اردوگاه ساجدین بازگشت از آن روز به بعد کادر محور و گردان به شناسایی منطقه ارتفاعات دوقلو عازم و طی ۳ مرحله به شناسایی منطقه پرداختند پس از آن توجیه فرماندهان گردانها نیز انجام شد و قرار شد که نیروهای محور عاشورا و گردان به منطقه عازم شوند.

در روز ۶۶/۴/۱۰ نیروهای گروهان ادوات به منطقه ماووت وارد شده و مستقر گردیدند. روز ۶۶/۴/۱۱ بعدازظهر افراد سوار بر کامیونها شده و در جاده آسفالته بیرون اردوگاه منتظر دستور حرکت شدند به سبب وجود اشرار در منطقه به کلیه کامیونهای حامل نفرات درباره احتمال حمله اشرار و نحوه مقابله با آنها تذکراتی ارائه کرد. ساعت ۱۷:۳۰ بعدازظهر کار انتقال نیروها آغاز شد اما هنوز کامیونها بیشتر از ۳ تا ۴ کیلومتر از اردوگاه فاصله نگرفته بودند که ناگهان مواجه با کمین اشرار گردیدند. در این کمین احتمالاً فردی با اسلحه سبک مثل کلاش شروع به تیراندازی به سوی کامیونها را نمود که البته با آتش مقابل نیروها مواجه شد و متواری گردید و گردان به اردوگاه بازگشت.

فردای آن روز پس از نماز ظهر و عصر و نهار نیروهای گردان به تدریج آماده شده تا به منطقه عملیات اعزام شوند ساعتی بعد کامیونها آماده حرکت شده و نیروها را سوار کردند. ۶۶/۴/۱۲ حدود ساعت ۱۵ کامیونها حرکت و پس از رسیدن به موقعیت صف در ماووت نیروها از کامیونها خارج و شب را در همان جا به سر بردند.

در روز ۶۶/۴/۱۳ مسئولان گردان برای شناسایی رفتند و با نقشه و از دیدگاه توجیه شدند. سپس انتقال نیروها آغاز و نیروها نزدیک منطقه در یک باغ مستقر شدند. در ساعت یک بامداد ۶۶/۴/۱۴ نیروها به کنار جاده ارتفاعات اسپیدار منتقل و عملیات آغاز شد و گردان از ۸ صبح به صورت گروه گروه وارد منطقه می‌شود تا ساعت ۱۴٫ نیروهای عمل کننده هنگام تصرف ارتفاعات دو قلو متوجه شدند که این ارتفاعات از دو قسمت تشکیل شده و با آنچه بر روی نقشه مشخص شده تفاوت دارد. پس از آنکه قسمتی از اهداف به تصرف نیروها درآمد پاتکهای سنگینی از سوی دشمن صورت گرفت و تلفات زیادی به آنها وارد شد. از ساعت ۱۵ درگیری‌ها بسیار شدید می‌شود و عراقی‌ها از بالا ارتفاعات شروع به پاتک می‌کنند. یک تانک عراقی هم سنگرها را زیر آتش دارد. در این زمان تعداد مجروحان و شهداء زیاد شده و امکان تخلیه کم و سخت است. تیربارچی‌های گردان مسیر پاتک عراقی‌ها را زیر آتش دارند و متقابل عراقی‌ها با قناسه و آرپی‌جی سعی دارند تیربارچی‌ها را بزنند. تا شب چندبار به عراقی‌هایی که پاتک کردند تلفات سنگینی وارد می‌شود. ساعت ۲۴ به علت تکمیل نشدن عملیات گردانها و عدم امکان پشتیبانی تخلیه شهداء و مجروحان در اولویت قرار می‌گیرد.

از اول صبح ۶۶/۴/۱۵ هلی‌کوپترهای عراق هم می‌زنند ولی بچه‌ها سعی در تخلیه مجروحان و شهداء و مقاومت دارند ولی تعدادی از شهداء در دستور عقب روی جا می‌مانند.

ساعت ۱۰ صبح نیروها عقب نشینی کرده و گردان حدود ۳۰ شهید و ۷۰ مجروح داد و تلفات بسیار زیادی از عراق گرفت.

یادآوری می‌شود برادر تقی‌زاده فرمانده محور قبل عملیات منطقه را به جهت عزیمت به حج ترک و برادر شعبان نصیری به جای ایشان مسئولیت محور را به عهده داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.