عملیات والفجر ۸ – ام الرصاص


بعد از بازگشت از مرخصی گردان در موقعیت شهید گلکار روبروی دو کوهه مستقر شد. گردان یک مانور آتش در روبروی دوکوهه تدارک دید که از پدافند هوایی لشکر هم کمک گرفت و در داخل یک رودخانه فصلی انفجارات مین و آتش شدید اجرا کرد که بسیار خطرناک و جدی بود به حدی که عبور را بسیار سخت کرده بود که اعتراضاتی هم داشت سپس اردوگاه گردان از روبروی دو کوهه به سد دز رفت (منطقه چمگلک) نیروهای جدید مانند جلال شاکری، مسلم اسدی، امیر علیزاده، حسین توکلی زاده، شفیع مهدی زاده، حسن وند، علی معروف خانی، نبی الله یکفلاح به گردان پیوستند. سردار با تجربه حاج علی گروسی هم به گردان پیوست که خیلی در جذب کادر و تقویت روحیه گردان مؤثر بود.

بعد از نماز ‌صبح، صبحگاه، پیاده‌روی مختصر، خوردن صبحانه که با پوشیدن ژاکتها (لایف) قایقها بچه‌ها را سوار می کردند و پریدند در آب را یکی دو بار انجام می دادند. نهار و نماز، بعدازظهر استراحت ۳ تا ۴ ساعت مجدداً آموزش آبی خاکی. در این زمان سازماندهی گردان به این نحو انجام شد.

فرمانده گروهان ایثار:  جواد رهبر دهقان

فرمانده گروهان شهادت: علیرضا آملی

فرمانده گروهان جهاد: حمید پارسا

در ۲۱/۹/۶۴ یک مانور طراحی شده در منطقه فتح المبین انجام و نیروها عصر به منطقه حرکت و پس از یک راهپیمایی طولانی مانور عملیاتی تمرین شد. صبح در همان منطقه تیراندازی و پاسخ به پاتک تمرین و به دژ برگشتیم.

پس از اتمام دوره آموزشی سد دز، گردان در ۶۴/۹/۲۹ در دارخوئین، ۲ کیلومتری پل مارد در شمال آبادان کنار کارون به اردوگاه ام نوشه رفت.

در ام نوشه در یک سطح بالاتری آموزش تمرین شد. کنار رود کارون منطقه پوشیده نخلستان و نیروها داخل چادر مستقر بودند.

تا ۶۴/۱۰/۱۰ آموزشهای سخت عبور از رودخانه خروشان، حمله به ساحل، پریدن از قایق، ‌پیاده شدن در ساحل، باتلاق پیمایی و بلم سواری و پاروکشی فشرده تمرین شد.

۶۴/۱۰/۱۱ نیروها به اهواز برگشته و به مرخصی رفتند. تعدادی از نیروها که ماندند اردوگاه را از ام نوشه به اردوگاه کوثر اهواز بردند و پرسنل از مرخصی به کوثر برگشتند و گردان با جذب نیروی جدید کاملتر شد.

در این ایام تعداد ۱۵ نفر نیرو از گردان برای آموزش غواصی خواستند که داوطلبان با انگیزه و کوچک جثه بودند و مسئولان غواصی قبول نمی‌کردند ولی انگیزه آنان و جدیت باعث شد بروند آموزش. برادر زارع و آقا تقلی دلیلی هم به گردان پیوستند و از لحاظ کادر گردان عالی است.

گردان مجدد برای مانور و آموزش به ام نوشه رفتند. در ام النوشه حاج اباذر خدابین فرمانده گردان معرفی شد. (۱۰ روز قبل از عملیات) و توجیه عملیات و رفت و آمد به خط خرمشهر بیشتر شد. مانورهای گروهانی و گردانی و تیپ در سواحل و جزایر کنار کارون برگزار شد. یکبار هم هواپیماهای عراقی اطراف اردوگاه را بمباران کردند و خوشبختانه به کسی صدمه نرسید.

در تاریخ ۲۶ بهمن گردان از ام النوشه با اتوبوس به بیمارستان خرمشهر منتقل شدند. در حال رفتن به بیمارستان بچه‌ها اسهال گرفتند بیمارستان گوشه‌ای از شهر بود شب هنگام ساعت ۱۲ به بیمارستان رسیدیم. در بیمارستان ۲ روز مستقر بودیم و آماده عملیات شدیم. بعدازظهر ۶۴/۱۱/۲۰ حاج علی فضلی در محل برای همه سخنرانی کرد و کویتی‌پور مداحی و کدهای مخابراتی و مهمات توزیع شد. اذان مغرب حاج طالبی از فرماندهان با تجربه کرمانشاه و حاج محمد مهین خاکی هم به گردان پیوستند نیروی آزاد گردان سپس با اتوبوس به سمت خط و بعد از آن پیاده به خط رفتیم. حدود یک ساعت هم پیاده‌روی کردیم گردان تا به خط رسید قبل از عملیات باران گرفت و بعد از آن سوار قایق شدیم و ساعت ۱۲:۳۰ یا ۱۳:۰۰ بود سوار قایق شدیم. عملیات با رمز مقدس یا زهرا شروع شد. غواصها ساعت قبل رفته بودند بخشی از خط را گرفته و تعدادی نگهبان‌ها را کشته بودند (اروند) حاج علی گروسی با نظم و دقت قایق‌ها را روانه کرد به سمت جزیره ام الرصاص هم زمان با شروع عملیات آتش باران عراق شروع شد. چند تا از قایقها را با خمپاره زدند و آتش گرفت تعدادی به آب افتاده و شهید شدند. حدود ساعت ۰۳:۳۰ الی ۰۴:۰۰ صبح حاج اباذر بر اثر خمپاره موج گرفت.

گروهانهایی که به ترتیب به کار گرفته شدند گروهان جهاد با برادر رنجی معاون گردان برای پاکسازی خط اول و الحاق با تیپ امام رضا (ع)‌ دوم گروهان شهادت و سوم و گروهان ایثار که گروهان احتیاط بود در نقطه رهایی در داخل کانال پشت اسکله تا دو ساعت بعد از عملیات در آنجا بودند.

گروهانها در محلی که باید پیاده می‌شدند دقیق پیاده نشدند و لذا پاکسازی به طول انجامید. مشکل دیگر همنامی گروهانهای گردان با گروهانهای گردان همجوار از تیپ امام رضا (ع) بود که کار را سخت کرده بود. برادر زارع معاون گردان در شمال جزیره مجروح و بین خود و عراقی‌ها مانده بود. گروهان جهاد محدوده خود را پاکسازی و با تیپ امام رضا الحاق کرد و گروهان شهادت به سمت پل ام البابی حرکت کرد ولی عراق هوشیار شده بود و پل را که متحرک بود برداشته بود و کار درگیری در آن محل سخت شد. دسته ویژه برای زدن مقر وسط جزیره بار اول موفق نبود و تا ظهر مجدد حمله کرد که با تعدادی شهید و مجروح آنجا را تصرف و پاکسازی کرد از داخل نیزارهای جزیره عراقی‌ها که پراکنده شده بودند تیراندازی می‌کردند و عراق مسیرهای محدود جزیره را زیر آتش داشت با توجه به سختی کار اول صبح گروهان ایثار را هم وارد و به کمک گروهان شهادت رفت فرمانده دسته ویژه مجروح و معاون وی برادر ابوالحسنی شهید شد و فرمانده گروهان شهادت برادر محسن تاجیک هم شهید شدند.

درگیری در شمال جزیره سخت شده عراقی‌ها سعی دارند وارد جزیره شوند و نزدیک ظهر سرپل گرفته وارد می‌شوند. برادر کلهر جانشین تیپ به شمال جزیره آمده شخصاً کار را هدایت می‌کنند. از نظر فشار عراق زیاد شده و تیپ گروهان ویژه آرپی‌جی زن به فرماندهی شهید آخوندی را وارد می‌کنند. با شدت آتش موجود مشکلات برای رساندن مهمات زیاد شد. حدود ظهر برادر آجرلو و فرمانده سپاه کرج با چند نفر به شمال جزیره آمده و مهمات رسانی را شخصاً انجام می‌دهند که به شدت درگیر و کریم آخوندی شهید می‌شود.

حدود ساعت ۱۵ خبر عقب نشینی از جزیره می‌آید و سعی در تخلیه شهداء و مجروحان می‌شود. برای تاخیر در پیشروی عراقی‌ها مجموعه نیروهای موجود در جزیره یک پاتک می‌کنند تا تاخیر در عملیات عراق شود تا ساعت ۱۷ همه از جزیره خارج شده‌اند و به بیمارستان بر می‌گردند.

اول صبح برادر تقی‌زاده به مقر تاکتیکی لشکر رفته برای کمک اعلام آمادگی مجدد می‌کند که برادر کلهر جانشین تیپ اعلام می‌کند عملیات ام الرصاص ایذایی بوده و فاو تصرف و سقوط کرد.

پس از چند ساعت پدافند از مواضع بدست آمده در جزیره ام الرصاص به دلیل نظامی و تاکتیکی منطقه عملیاتی تخلیه و نیروها به عقب منتقل شدند در کل عملیات ۲۶ الی ۲۷ نفر شهید شدند و یک نفر به نام برادر محمد ملکی اسیر شد.

گردانهای مجاور: گردان دست چپ حضرت قمر بنی هاشم که یگان مجاور آنها سمت آنها تیپ الغدیر (یزد) دست راست گردان حضرت علی اکبر(ع) تیپ امام رضا (ع) قرار داشت.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *