عملیات کربلای ۵ – مرحله اول


پس از عملیات کربلای ۴ به مدت چند روز نیروها در یک وضعیت بلاتکلیفی بسر می بردند تا آنکه از روزهای هفتم دی ماه به بعد به تدریج زمزمه شکل گیری یک عملیات دیگر شنیده شد و متعاقباً تغییراتی در سازماندهی گردان روی داد. در این دوره افراد معدودی از گردان خارج شدند. (۴ یا ۵ نفر) و تعدادی در حدود ۱۰ تا ۲۰ نفر نیز بصورت اعزام انفرادی به گردان اعزام شدند. پس از اعلام مأموریت جدید به گردان، سازماندهی بصورت زیر تغییر کرد. ابتدا گروهان نصر به دو گروهان نصر و فلق تبدیل شد که هر دو غواص شدند. دسته ویژه صف نیز مأموریت غواصی پیدا کرد که در مقابل تعدادی از افراد گروهان فتح شامل دسته ۱ به فرماندهی محسن ایوبی به گروهان نصر و فلق مأمور شدند.

تعدادی از گروهان فجر نیز به دو گروهان غواصی رفتند و البته تعدادی از گروهان نصر که به دلایلی نمی توانستند در غواصی شرکت کنند به گروهان فتح یا فجر رفتند در پایان این جابجائی ترکیب گردان به صورت زیر می باشد.

گروهان نصر (غواصی) شامل سه دسته: به فرماندهی شهید علیرضا آملی

گروهان فلق (غواصی) شامل سه دسته : به فرماندهی شهید باقر آقایی

دسته ویژه صف (غواصی): به استعداد ۳ گروه به فرماندهی شهید مسلم اسدی

گروهان فتح (آبی خاکی) شامل سه دسته و یک گروه ویژه به فرماندهی برادر محسن آریاپور

گروهان فجر (آبی خاکی) شامل سه دسته و یک گروه ویژه به فرماندهی برادر علی ساسان نژاد

گروهان ادوات (الحدید) ‌با ترکیب سابق به فرماندهی برادر حسن کولیوند

پس از تغییر سازماندهی، آموزشهای گردان با ترکیب جدید از سر گرفته شد یعنی نیروهای نصر،‌ فلق، صف و تعداد محدودی از گروهان الحدید به آموزش غواصی رفتند و نیروهای دیگر نیز آموزشهای خود را انجام دادند البته تعدادی از کادر گردان به مسئولیت برادر سید رسول اعتصامی معاون گردان عهده دار کار غواصی شدند و گروهان‌های فتح و فجر و ادوات نیز جهت آموزش شنا و آبی خاکی به مسئولیت معاون گردان برادر رضاقلی به آبگیری در کنار جاده اهواز حمیدیه رفتند که یک یا دو جلسه آموزشی شنا و غیره دیدند. این آموزش به علت آلودگی آب ادامه نیافت. از ۱۲ و یا ۱۳ دی به بعد کار توجیه عملیات آغاز شد برای نخستین بار افراد در چادر گردان فرا خوانده شد (کادر گروهان ها و دسته ها) و در آنجا توسط فرمانده گردان کار توجیه عملیات انجام شد. منطقه مورد نظر همان شلمچه بود و محل مأموریت گردان خط اول شلمچه و خط دوم پنج ضلعی تعیین شد. البته تجربه نشان می داد که گردان می بایست خود را برای انجام عملیات در هر جای شلمچه آماده کند. نحوه عملیات برای گردان بدین شرح بود که ابتدا نیروهای غواص وارد منطقه آبگرفتگی شلمچه می شدند. گروهان نصر و فلق برای شکستن خط اول پنج ضلعی و دسته ویژه گروهان صف برای مقابله با کمینها اعزام شدند. همچنین گروهان فتح می بایست پس از شکسته شدن خط اول با قایق از آبگرفتگی عبور و در ساحل پیاده از خط اول گذشته و خود را به خط دوم که از هفت خاک ریز مقطعی تشکیل شده بود رسانده و آن را تصرف نمایند. گروهان فجر نیز با نفربر خشایار از آبگرفتگی عبور و بعد از گروهان فتح وارد پنج ضلعی شده و به خط سوم را که از ۳ خاکریز مقطعی تشکیل شده بود برسد. کار توجیه عملیات روزهای بعد نیز با استفاده از عکسهای هوایی و کالک ادامه یافت. انجام آموزشها نیز استمرار یافت به ویژه با توجه به آنکه عراق در خط اول خود سنگرهای مستحکمی برقرار کرده و در آن بیشتر از سلاح های سنگین نظیر چهار لول ضد هوایی – آرپی‌جی – دوشکا و … استفاده می‌کرد لذا این آموزشها را نیز به نیروها ارائه کردند.

روز ۱۷ دی ماه کار ستون کشی به منطقه عملیات آغاز می شود باز هم از عصر آن روز تعدادی کامیون در محوطه گردان مستقر می شوند و نیروها به تدریج بر آنها سوار می شوند البته تجربه قبلی کار را آسانتر کرده بود و استقرار در کامیون با سهولت بیشتری انجام می شود. پس از نماز مغرب و عشاء کامیونها حرکت کرده و به سوی منطقه شلمچه عازم می شوند البته از روزهای قبل قسمتی از گروهان ادوات در خط شلمچه مستقر شده پس از رسیدن کامیونها به شلمچه افراد از آنها پیاده شده و در امتداد یک پد به سوی خط دوم شلمچه حرکت کردند. پیاده روی ساعت به طول نینجامید در اینجا کانالی از قبل حفر شده بود و گروهانها در آنجا مستقر شده بودند نیروها بقیه شب را در آنجا استراحت کرده و صبح روز ۱۸ دی نیز از اوایل صبح تا غروب آفتاب در همان آفتاب مستقر بودند. علیرغم توصیه به نیروها مبنی بر اینکه از کانال خارج نشوند اما افراد به تدریج از کانالها بیرون آمده و برخی نیز به استراحت پرداخته و تعدادی از عکسهای تبلیغات گردان نیز مربوط به استقرار نیروها در همین نیروها می باشد. از بعدازظهر نیروها به ترتیب آماده شدند افراد غواص لباسهای غواصی را به تن کردند و بقیه نیز خود را برای انجام عملیات آماده کردند. قبل از غروب آفتاب مسئولین گروهانها و دسته ها از طریق دیدگاه با منطقه آشنا شدند. نکته جالب در مورد وضعیت خط دوم پنج ضلعی میان واقعیت و آنچه قبلاً گفته شده بود تفاوت وجود داشت یعنی استحکام خاکریزها (هفت گانه) به ترتیب از شمال به جنوب بود. پس از تاریک شدن هوا افراد شام خود را (مقداری نان و عسل) صرف کرده و ستون آماده شرکت در عملیات شد. در ساعت ۲۲ نیروهای غواص از نقطه شروع گذشته، وارد آب گرفتگی شدند و به سوی اهداف خود پیش رفتند. نیروهای دیگر نیز به خط اول مستقر شده و آماده بودند. هنوز ساعاتی از حرکت نیروهای غواص نگذشته بودند که صدای شلیک گلوله‌ها و نور منور منطقه را روشن کرد (دلهره و نگرانی مسئولین را فرا گرفت) خبرها حاکی از درگیر شدن نیروها قبل از باز شدن میدان مین می داد. گروهان فتح سوار بر قایقها در اسکله شدند. دشمن با شلیک گلوله خمپاره و گلوله اطراف محل استقرار نیروها را می کوبید. نیروها منتظر دستور حمله بودند. ظاهراً نیروهای غواص گردان به علت شروع زودهنگام غواص‌های لشکر فجر و نیز عمل نکردن اکثر مهمات موفق به شکستن خط نشده بودند. در جریان درگیری برادر علیرضا آملی در نزدیکی خط اول دشمن به شهادت رسید. تعدادی حدود ۱۵ نفر از نیروهای نصر و فلق نیز شهید و تعداد زیادی مجروح شدند. دسته ویژه صف نیز به همان دلایل موفق به از بین رفتن اهداف خود نشده بودند. برادر حسین جامد معاون دسته شهید شده و برخی دیگر نیز از نیروها نیز شهید و مجروح شدند. اما فرماندهان لشکر و گردان اصرار به انجام مأموریت داشتند که مسابقه ایثار و شهادت نیز نتیجه بخش نیست. از این رو دستور عقب روی به غواص‌ها صادر شد. در این حال لشکرهای دیگر وارد عملیات شدند و هر کدام از محورهای خود قصد شکستن خاکریزه دشمن و پیشروی داشتند.

در این میان فرمانده گردان به فرمانده گروهان فتح و فجر دستور می‌دهد تا نسبت به انتخاب تعدادی از افراد برای شکستن خط اقدام کنند. برای این کار عده ای می بایست در قایق نشسته و جلوتر از قایقهای دیگر به سوی خط دشمن برود و با کوبیدن قایق به میدان مین و سیم های خاردار، موانع را از بین برده و راه را برای پهلو گرفتن سایر قایقها باز کند. انتخاب این افراد به صورت داوطلبانه انجام شد و در همین حال دستور حرکت به گروهان فتح و فجر صادر گردید. قایقهای دو گروهان از دو مسیر به سوی خط دشمن حرکت نمودند. چند علامت راهنما در مسیر نصب شده بود ولی پیدا کردن این علامتها نیز سخت بود. در حالیکه منطقه به وسیله شلیک منور کاملاً روشن شده بود از تمامی سنگرهای دشمن با سلاح های سنگین بر روی سطح آب گرفتگی تیراندازی می شد برخی از قایقها در مسیر خود به گل نشستند و خارج کردن آنها از گل موجب شد ترتیب حرکت از بین رفته و حتی مسیر را گم کند و قایقها بعضاً بر روی آب گرفتگی سرگردان شدند بدون اینکه بدانند به سوی چه نقطه ای بروند. قایقی که قصد حمله به موانع دشمن را داشت به نزدیکی خط دشمن رسید (تقریباً ۲ کیلومتر) ولی ناگهان وجود یک علامت سبز رنگ روی خاکریز دشمن در فاصله یا حدود ۱ کیلومتر بالاتر نظر مسئول آن گروه را جلب کرد و جای رفتن به سوی خط دشمن (مستقیم به سمت غرب) حرکت به سوی شمال و به موازات خاکریز دشمن این اقدام خطرناک بی نتیجه نبود در نزدیکی آن نقطه سبزرنگ (حدود ۳۰ الی ۴۰ متری) ‌وجود یک نفربر ایرانی در میان آب گرفتگی توجه را به خود جلب کرد. مقداری نزدیکتر معلوم شد که قسمتی از میادین مین توسط لشکر ۱۹ فجر از بین رفته و یکی از نیروهای آن لشکر با چراغ قوه جیبی خود که نور سبز مختصری از آن دیده می شد و بقیه افراد آن لشکر را به سوی خود هدایت می کرد بقیه قایقها نیز به نحو عجیبی به همان سو هدایت شدند و از همان معبر استفاده کرده و قدم بر روی خط اول دشمن گذاشتند. نیروهای گروهان فتح و فجر در کانال روی دژ خط اول به سمت جنوب پیش رفتند تا تقریباً در محلی قرار بگیرند که می بایست از آنجا حمله خودرا برای تصرف خط دوم پنج ضلعی آغاز کنند. نیروهای جامانده این گروهان‌ها نیز به تدریج بدان پیوسته و در آن مسیر سازمان خود را بازیافتند. گروهان الحدید نیز از خشکی وارد کانال اول شده و به سرعت به سمت خط حد گردان حرکت نمودند.

کانال دژ اول که پیش از این توسط نیروهایی از گردان امام سجاد آزاد شده بود مملو از نیروهای گردانهایی بود که قصد ادامه عملیات را داشتند ولی به علت عدم سقوط دژ‌های نونی شکل منتظر بودند. به هر ترتیب نیروهای گروهان فتح و فجر و الحدید به محل مورد نظر رسیدند. نیروهای فتح از روبروی خاکریز مقطعی اول یا دوم که پیش از آن یک گروهان از گردان امام سجاد برای تصرف خاکریز یک و دو مقطعی اقدام کرده بودند کار را آغاز و به خاکریز دوم و خاکریز ۳ و ۴ (به سمت جنوب حرکت کردند) ابتدا خاکریز سوم را تصرف و مستقر شدند. گروهان فتح همچنان به سمت جنوب حرکت و خاکریز شماره ۴ نیز با درگیری بیشتر به تصرف درآمد و به سمت خاکریز ۵ قصد داشت که متوجه علامت نیروهای خودی مربوط به گردان حضرت زینب و خبر از تصرف آن داد. خروج گروهان فتح از دژ اول در هنگام طلوع آفتاب رخ داد حال آنکه در حوالی ساعت ۸ صبح کار تصرف خط دوم شلمچه به پایان رسید در حین حرکت گروهان فتح بین خاکریزهای مقطعی تیراندازی دشمن از روبرو (از سمت جنوب بصره) و همچنین از خط سوم (به سمت غرب) بر روی نیروها انجام می شد. که تعدادی از نیروها شهید و مجروح شدند.

همزمان نیروهای گروهان فجر برای تصرف خاکریزهای مقطعی پنج و شش و هفت اقدام هک با درگیری کمی که به علت اقدام نیروهای درگیر روی این مقطعی‌ها بود آنها سقوط و فجر مستقر می‌شود. گروهان الحدید با تعدادی از نیروهای خود در تعقیب دشمن از کنار کانال مقداد اقدام و تا پل یازدهم با درگیری پاکسازی و با پیشروی سریع و زیاد ارتباط آنها قطع ولی موفق به پاکسازی منطقه می‌شوند و همزمان تعدادی از نیروهای الحدید مقر زرهی را تصرف و پاکسازی می‌کنند.

نیروهای عراقی در خط سوم نیز مقاومت می کردند ولی به سبب فشارهای وارده در حوالی ساعت ۱۰ صبح عقب نشینی کرده و به صورت گروهی به سمت جنوب حرکت کردند. هنگامی که نیروهای عراقی به دژ جنوبی پنج ضلعی رسیدند و روی آن رفتند در معرض تیر افراد گروهان فتح قرار گرفتند و تلفات زیادی را متحمل شدند و پس از آن گروهان فتح به سوی خط سوم رفته تا از خالی شدن آن و نبودن دشمن اطمینان پیدا نمایند و پس از دقایقی با موفقیت بازگشتند.

در نزدیکی صبح نیروهای باقیمانده از گروهان نصر و فلق و دسته ویژه صف با تعویض لباس‌ غواصی به خط پدافندی سابق بازگشتند و سریعاً به کانال اول عراق آمدند ولی وارد عمل نشدند. البته شهدا در همان منطقه آب گرفتگی باقی ماندند و به سبب شدت آتش امکان انتقال آنها میسر نبود.

تقریباً ماموریت تهاجمی گردان در این مرحله پایان یافت و گردان بعدازظهر ۶۵/۱۰/۲۰ از منطقه خارج و به اردوگاه کوثر اهواز رفته و پرسنل جمعی در ۱۰/۲۱ برای استحمام به شهر رفته و غروب ۶۵/۱۰/۲۱ مجدداً از کوثر به منطقه شلمچه بر می‌گردند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *