عملیات کربلای ۸


پس از انجام عملیات تکمیلی کربلای ۵ و پایان پدافندی آن باقیمانده نیروهای گردان به مرخصی اعزام شدند. در طول مرخصی بیشتر وقت نیروهای گردان بویژه افراد قدیمی به ملاقات فرمانده گردان و یا سرکشی از خانواده شهدا می‌گذرد. ظاهراً قبل از اتمام مرخصی تعدادی از نیروهای گردان به منزل برادر مسلم اسدی دعوت می شوند. ولی در آنجا با وخیم شدن حال فرمانده گردان اقامت با مشکل مواجه می شود که منجر به بازگشت مجدد ایشان به بیمارستان می شود. پس از بازگشت نیروها به منطقه سازماندهی گردان با دو گروهان آغاز گردید.

برنامه آموزشی گردان از دو هفته قبل از عملیات آغاز شد. پیش از عملیات اجرای برنامه میدان تیر در ۶۶/۱/۱۴ حوالی ۹ صبح آغاز شد و نیروها برای میدان تیر به منطقه ای واقع در شمال جاده اهواز- حمیدیه (در مجاورت مقر تیپ قمر بنی هاشم) اعزام شدند. روز ۶۶/۱/۱۵ در همان منطقه میدان تیر یک مانور نیز طراحی و نیروهای گردان از حوالی غروب به منطقه مانور اعزام شدند. این منطقه در روز قبل خاکریزی شده و در آن سلاح های نیمه سنگین مانند آرپی‌جی ۱۱، ضد هوایی و غیره کار گذاشته شد.

به قرار اطلاع منطقه عملیات تکمیلی منطقه اصلی عملیات است. ۶۶/۱/۱۵ برادر رضاقلی فرمانده و برادر مسلم اسدی جانشین گردان برای شناسایی به منطقه می‌روند.

در روز ۱/۱۶ صبح تا بعدازظهر کار تجهیز و توزیع مهمات بین نیروها انجام شد و پس از برگزاری نماز مغرب و عشاء، نیروها بر کامیونها سوار شده و آماده اعزام به منطقه شدند.

کامیونها در حوالی ساعت ۸ شب از اردوگاه خارج شدند و به سوی منطقه شلمچه حرکت کردند.

محل استقرار نیروها در منطقه پنج ضلعی شلمچه واقع شده بود که از روزهای قبل چند سنگر بتونی پیش ساخته برای استقرار نیروها در آن آماده شده بود، ولی روی آنها خاکریزی نشده بود. در اواخر شب افراد وارد سنگرهای بتونی شده و تا نزدیکی صبح در آنجا استراحت کردند. از هنگام اذان صبح کار انتقال نیروها به خط مقدم آغاز شد. افراد سوار بر وانت های تویوتا از منطقه پنج ضلعی عبور کرده و با عبور از پل جدیدی که بر روی کانال ماهی زده شده بود به غرب کانال رفته و در جاده ای که کنار دژ غرب جاده جاسم بود به سمت شمال حرکت کردند، وانت ها تا حدود ۱۵۰ متری خط مقدم پیشرفته و نیروها پیاده شده بقیه مسیر را به صورت پیاده تا سنگرهای اجتماعی رفتند. این منطقه همان محل عملیات تکمیلی کربلای ۵ بود. البته منطقه تغییراتی یافته بود و خاکریزی در حد فاصل بین پد کانال ماهی و دژ غرب جاده جاسم احداث شده بود. همچنین کانال متصل به مقطعی دژ نیز به همان خاکریز وصل شده بود. و چندین سنگر اجتماعی برروی دژ غرب جاده جاسم و خاکریز ذکر شده احداث شده و جاده کنار دژ بصورت دو جداره شده بود.

نیروهای گروهان فتح در سنگرهای اجتماعی موجود در خاکریز مقدم مستقر شدند. ولی نیروهای گروهان نصر در سنگرهای انفرادی موجود بر روی دژ جاده جاسم استقرار یافتند. کار انتقال نیروها تا هنگام طلوع آفتاب به طول انجامید.

نیروهای گردان در همان سنگرها به استراحت پرداختند و تقریباً تا حوالی بعدازظهر منطقه از یک آرامش نسبی برخوردار بود. در بعدازظهر، کادر گروهانها برای توجیه به دیدگاه روی خاکریز مقدم رفتند. در حین عزیمت کادر گروهان نصر گلوله خمپاره ای به نزدیکی آنها اصابت کرده و موجب مجروحیت برادر مصطفی بابائی گردید. ولی دقایقی بعد برای توجیه منطقه بازگشته و در همان خاکریز مقدم به شناسائی محل پرداختند.

در حوالی عصر هنگامی که نیروها در سنگرهای خود مشغول استراحت بودند ناگهان آتش باری بسیار شدید بر روی محل استقرار نیروهای گروهان نصر انجام که در هر ثانیه دهها گلوله خمپاره در اطراف ایشان منفجر می شد. در جریان این آتشباری چند نفر مجروح و شهید شدند.

پس از تاریک شدن هوا نیروها به تدریج برای انجام عملیات آماده شدند گردان قرار بود در دو محور عملیات نماید. محور اول از کانال مرحله تکمیلی که به سوی شمال ادامه می یافت.

گروهان فتح قرار بود از این مسیر عملیات کرده و خود را به دژ عصایی برساند سپس به سمت راست، روی دژ حرکت کرده و پس از رسیدن به ادامه مقطعی، مسیر خود را به سمت شمال ادامه دهند. نیروهای گروهان نصر هم قرار بود از اواسط خاکریز مقدم (در کنار جاده جاسم) به سمت شمال حرکت کرده و پس از حدود ۷۰ تا ۸۰ قدم از کنار جاده خارج شده و به سمت چپ با زاویه ۳۰ درجه نسبت به جاده جاسم حرکت کنند و پس از رسیدن به خاکریز عراقیها به طرفین گسترش یافته و با نیروهای گروهان فتح از سمت چپ و نیروهای گردان حضرت علی اکبر لشکر عاشورا از سمت راست الحاق برقرار کند.

در این عملیات لشکر عاشورا نیز قرار بود در روی پد کانال ماهی به سمت شمال حرکت کرده و پس از رسیدن به خاکریز عراقیها به سمت چپ گسترش یابد. البته یک مسیر احتیاط نیز در نظر گرفته شده بود که قرار بود که در صورت مسدود بودن هر دو محور، نیروها در امتداد دژ غرب جاده جاسم (حدفاصل بین دو مقطعی) به سوی دشمن حمله کنند.

دستور حرکت داده شد. نیروهای هر دو گروهان ساعت ۱ بامداد ۶۶/۱/۱۸ حرکت خود را آغاز کردند. گروهان نصر در امتداد جاده جاسم حرکت خود را شروع کرد. البته قسمتهایی از جاده به خاکریز تبدیل شده بود و هنوز در مسیر بقایای اجساد شهدای مرحله دوم به چشم می خورد. ساعت ۱:۳۰ بامداد دشمن متوجه شروع عملیات شد و ناگهان آتش بسیار شدیدی بر روی مسیر گروهان نصر شروع و در این آتش باری علاوه بر سلاح های منحنی زن، تانکها، نفربرها، ضد هوایی ها و سایر سلاح های مستقر روی خاکریز دشمن به اجرای آتش مستقیم پرداختند. فرمانده گروهان نصر در همان دقایق اول مجروح شد ولی حرکت گروهان همچنان ادامه یافت و نیروها در محل تعیین شده در کنار جاده به سمت چپ منحرف شدند تا به خاکریز عراقیها حمله کنند. ولی نیروهای عراقی پیش از شروع عملیات همان مسیر را با مین‌های گوجه‌ای به صورت تعجیلی مین گذاری کرده بودند. میدان مین تعجیلی موجب شد که تنها عده معدودی از گروهان نصر به خاکریز کوچک برسند و بقیه در طول مسیر بر روی زمین می‌افتند.

نیروهای موجود که کمتر از ده نفر بودند به عقب بازگشته باقیمانده افراد و مجروحین نیز به تدریج به عقب می‌رسند، به نحوی که تا هنگام اذان صبح اغلب ایشان به پشت خاکریز انتقال یافته بودند.

گروهان فتح سرانجام موفق به شکستن خط می شوند اما عدم پیوستن نیروهای دیگر از جناحین موجب شد که کار پیشروی به سختی انجام شود. در اوایل روز ۶۶/۱/۱۸ برادر مسلم اسدی و ابوالقاسم کشمیری نیز به شهادت رسیدند.

با توجه به حجم آتش و عدم امکان پیشروی دستور عقب روی داده شده و نیروها با گردانهای دیگر تعویض و عملیات کربلای ۸ خاتمه یافت و در روزهای بعد مجدداً نیروهای گردان برای پدافند به همان منطقه اعزام شدند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *