عملیات سیدالشهداء علیه السلام

در شب ۱۰/۲/۶۵، خبر حمله عراق به فکه و آماده‌باش برای پاسخگویی به حمله دشمن در سطح تیپ، منتشر شد. در اواخر شب مسئولین گردان با بیدار کردن مسئولین گروهان‌ها و دسته‌ها و نیروهای اصلی گردان موضوع آماده‌‌باش برای انجام عملیات را بازگو کرده که مورد استقبال افراد قرار گرفت.

در اوایل صبح ۱۱/۲/۶۵، تمامی نیروهای تیپ سیدالشهدا در جریان ماموریت جدید قرار گرفتند و متعاقب آن تمامی مرخصی‌ها و تسویه‌حساب‌ها لغو گردید. در پی آماده‌باش صادره کار تحویل مجدد ساک‌ها به تعاون آغاز شده و هم‌زمان با آن کار تجهیز و تسلیح نیروها انجام شد. در بعدازظهر همان روز تعدادی از مسئولین گردان برای شناسایی به منطقه فکه رفتند. پس از نماز مغرب و عشا، نیروهای گردان که سلاح و مهمات خود را دریافت کرده بودند سوار اتوبوس‌ها شده و پادگان دوکوهه را به مقصد اردوگاه شهید کهن واقع در غرب کرخه ترک کردند. اتوبوس‌ها در اواخر شب به اردوگاه شهید کهن رسیده و نیروها در مقر تخریب لشکر استقرار یافتند. پ از تعیین محل اسکان هر یک از گروهان‌ها و دسته‌ها، نیروها تا فردای آن روز به استراحت پرداختند.

در حوالی عصر ۱۲/۲/۶۵، نیروهای گردان به‌تدریج آماده شده و پس از غروب آفتاب با استفاده از چند دستگاه اتوبوس به‌سوی منطقه‌ی فکه عازم شدند. اگرچه در طول راه برخی از اتوبوس‌ها به دلیل تاریکی شب و نبود علائم راهنما، مسیر خود را گم کردند ولی به هر ترتیب در حوالی ۹ شب تمامی آن‌ها به نزدیکی منطقه‌ی عملیات رسیده و نیروهای گردان از آن پیاده شده و به‌سوی نقطه‌ی رهایی عازم شدند.

پس از رسیدن نیروهای گردان به نقطه‌ی رهایی، گروهان‌ها به‌سوی اهداف پیش‌بینی‌شده در خاکریز دوم ارتش که بخشی از آن در تصرف دشمن بود، حرکت کردند. ۱۱ شب ۱۲/۲/۶۵، عملیات سیدالشهدا شروع شد. و در پی آن گروهان‌های نصر و فتح به خاکریز ارتش رسیده و بدون درگیری در آن مستقر شدند. گروهان ظفر نیز پس از رسیدن به خاکریز یادشده، از آن گذشته و با نفوذ در مواضع دشمن، با نیروهای پیاده و زرهی عراق درگیر شد. درنتیجه‌ی این درگیری نیروهای دشمن متحمل خسارت‌ها و تلفاتی شده و تنی چند از نیروهای گروهان ظفر نیز شهید یا مجروح شدند. پس از درگیری یادشده، بقیه‌ی نیروهای گروهان ظفر که مسیر بازگشت خود را گم کرده بودند، به‌تدریج توانستند پس از ساعاتی به عقب بازگشته و در مواضع خود مستقر شوند.

نیروهای گردان پس از استقرار در طول خاکریز، ‌اقدام به حفر سنگر کرده و از نخستین ساعات بامداد ۱۳/۲/۶۵ به نگهبانی از مواضع خود پرداختند. با نزدیک شدن به طلوع فجر، دشمن آتش خود را بر روی محل استقرار نیروهای گردان متمرکز کرده که درنتیجه‌ی آن تنی چند مجروح و شهید شدند.

اگرچه گردان موفق به تصرف مواضع ازپیش‌تعیین‌شده و تثبیت آن شده بود ولی به دلیل عدم الحاق برخی از گردان‌ها که در اطراف جاده‌ی فکه به نبرد پرداخته بودند، در حوالی ساعت ۵ بامداد ۱۳/۲/۶۵، دستور بازگشت داده شد. در پی این فرمان، مسئولین سعی کرده تا عقب‌نشینی را به‌گونه‌ای انجام دهند که توسط دشمن غافلگیر نشده و تلفات کمتری وارد شود. علی‌رغم این نکته به سبب روشن شدن هوا و آتش دشمن، در مسیر بازگشت چند نفر از نیروها شهید و مجروح شدند. ضمناً قبل از تخلیه‌ی کامل منطقه، تنی چند از رزمندگان ماموریت یافته تا وسایل به‌جای‌مانده را منهدم کرده تا به دست دشمن نیافتد.

با توجه به طولانی بودن مسیر، بازگشت نیروها با دشواری همراه شده و به طول انجامید. سرانجام پس از ساعاتی ستون گردان به محل توقف خودروهای تیپ سیدالشهدا رسیده و در آنجا گرد هم آمدند. در این محل برادر آهنگران نیز حضور یافته و به همراه سایر افراد به نوحه‌خوانی پرداخت. نیروهای گردان به‌طور پراکنده و به‌مرورزمان با استفاده از خودروهای موجود از منطقه بازگشته و تا عصر روز ۱۳/۲/۶۵ به پادگان دوکوهه بازگشتند.

در روز ۱۴/۲/۶۵، نیروهای گردان پس از تحویل سلاح و تجهیزات و دریافت ساک‌های خود به استراحت و استحمام پرداخته و پس از آماده شدن مقدمات لازم در روز ۱۵/۲/۶۵ به مرخصی رفتند.

 

0 0 نظر
امتیاز دهی
Subscribe
Notify of
guest
0 دیدگاه‌ها
Inline Feedbacks
View all comments